خیلی وقت بود که فرصت نکرده بودم چیزی بنویسم. تو یک ماه گذشته خیلی سرم شلوغ بود. تو بخش IT پروژه های مختلفی رو تو شرکت شروع کردیم که بعضی از اونا هنوز در جریانه. این پروژه ها باعث شد تجربه های کاربردی، عملی و جدیدی رو تو کارم بدست بیارم که بطور حتم در آینده به دردم می خوره. به خاطر تکمیل این پروژه ها بعضی وقتا تا نیمه شب تو شرکت بودم اما به زحمتش می ارزید. البته تا شش ماه اول سال ٩٠ هم همچنان این پروژه ها ادامه داره.

تو این مدت سعی کردم اگه کسی ایمیل زده و سوالی پرسیده در کم ترین زمان بهش جواب بدم که البته گاهی اوقات بعضی جوابا رو دیر دادم که از این بابت عذر می خوام. ضمناً این باعث نشد که هدف اصلیم از یادم بره و هر زمان وقتی پیدا می کردم می رفتم سراغ سایت ها و وبلاگ های مهاجرتی. اما اون چیزی که باعث شد امروز واسه نیم ساعت همه کارام رو کنار بذارم و این مطلب رو بنویسم این بود که به موضوعی برخورد کردم که بهم انرژی زیادی داد و خوشحالم کرد. تو انجمن زیر آسمان استرالیا دیدم یکی از دوستان که ١۴ فوریه ٢٠٠٩ لاج کرده بود و اتفاقاً رشته اش هم مثل من Systems Manager بوده کیس آفیسر دار شده. این خبر من رو خوشحال کرد چون فکر می کنم به زمان کیس آفیسر دار شدنم نزدیک می شم و اگرچه بعد اون هم شاید یه سالی باید صبر کنم، اما حداقل پرونده ام یه تکونی می خوره. اگه یادتون باشه تو مطلب قبلی هم گفته بودم که حس می کنم تا ٣-۴ ماه دیگه یه خبر خوب دریافت می کنم و ظاهراً پیش بینیم داره درست از آب درمیاد.نیشخنددرهر صورت امیدوارم بزودی تکلیف دوستانی که منتظر کیس آفیسر و یا ویزا هستن روشن بشه و خبرای خوب ازشون بشنوم.

سال ٨٩ هم داره تموم می شه. و چقدر زمان زود می گذره. دارم واسه امتحان MCSE آماده می شم و احتمالاً تا دو هفته دیگه استارتش رو می زنم. تا حداکثر تا نیمه اول سال ٩٠ بتونم همه امتحانا رو بدم.

همیشه شاد و پیروز باشید.