تو جولای طبق پیش بینی ها و البته اعلام دیاک پرونده ها ظاهراً تکون خورده. بالاخره دوست خوبم امیر هم کیس آفیسر دار شد. جالبه که خودش هم خبر نداشت. این موضوع رو چندتا از دوستان دیگه هم تجربه کردن. یعنی بدون اینکه به طرف اعلام کنن پرونده می ره دست کیس آفیسر. جالبه از طریق سایت دیاک هم نمی شه اینو فهمید. منظورم چک کردن وضعیت واسه پرونده های آن لاین هستش. البته پرونده من احتمالاً حالاحالاها بدون کیس آفیسر می مونه، چون تو اولویت نیستم. خوشبختانه این روزا خیلی از دوستان هم ویزاشون اومد و بالاخره انتظار بزرگشون تموم شد. اگرچه تو زیرآسمان استرالیا و یا تلفنی به خیلی هاشون تبریک گفتم ، اینجا هم به همه دوستان ویزا گرفته تبریک می گم و امیدوارم مهاجرت موفقی داشته باشن و امیدوارم بزودی ویزای دوستان منتظر هم بیاد.

دو روز پیش بعد از مدت ها با بهروز یه گپی زدم. حتماً یادتون هست همونی که 10 ماهه ویزاش اومد. می گفت همه چیز خوبه و اگه کار باشه که دیگه مشکلی نیست. به گفته بسیاری از دوستان و بستگان خارج از کشور مهم ترین موضوع داشتن یه شغل مناسب در اونجاست و باقی مسائل در درجه پایین تری قرار دارن. البته این بستگی به موارد زیادی داره. اما به نظر من در هرحال یکی از مهم ترین مشکلات مهاجران همین مشکل کاره و خیلی از مشکلات دیگه بعد از حل این مشکل از بین می ره.

واسه من همونطور که قبلاً هم گفتم پروسه مهاجرتم از 18 بهمن 1384 شروع شد و البته مراحل مختلفی داشت و بازم می گم همچین ناراحت هم نیستم که کارم عقب افتاد. از نظر من پروسه مهاجرت سه تا بخش اصلی داره. آیلتس، اسسمنت و لاج. واسه من دو بخش اول و دوم خیلی ذهنم رو مشغول کرده بود. وقتی جواب اسس اومد و بعدش مرحله آیلتس رو رد کردم، یه نفس راحت کشیدم. چون دو مرحله خیلی حیاتی واسه من محسوب می شد. بعد از اسسمنت ناموفق اول و اعتراض ناموفق بعدش، رو این مرحله وسواس پیدا کرده بودم. آیلتس هم واسه من مهم بود، چون بعد از دو سال باید آیلتس می دادم و چون می خواستم اول سال 2009 لاج کنم، نمی خواستم این کار به تاخیر بیفته که خوشبختانه موفق شدم.

بعد از لاج هم که دیگه راحت شدم. چون دیگه تو این مرحله هیچ کاری از دستم برنمیاد. دیگه هرچی بخواد بشه می شه و فقط باید منتظر موند که فعلاً واسه من زوده بگم چقدر انتظار سخته. تو محل کارم هم دو تا از همکاران می خوان برن کانادا. یکیشون می خواد بره کبک و البته هنوز اپلای نکرده و فعلاً داره واسه آزمون فرانسه که اگه اشتباه نکنم اسمش TEF بود آماده می شه. یکیشون هم یه ماه پیش رفت سوریه واسه مصاحبه. از همکاران سابق هم دو نفر رفتن کانادا ، یکی هم فعلاً مالزی و البته یکی دیگه هم آمریکا. خلاصه مهم اینه که هرکی تلاش کنه به اهدافش برسه، چه اینجا و چه هرجای دیگه.

از زمان لاج من بیشتر از 5 ماه و نیم گذشته و تازه شروع راهه. این روزا تو زیر آسمان استرالیا و سایت های دیگه به این سوال برخورد می کنم که راسته دیاک گفته 1 سال به پروسه اضافه کرده؟ من این رو یک ماه پیش تو سایت دیاک و تو بخش خبرها و یکی از خبر ها که مربوط به بودجه و برنامه 2009-2010 بود خوندم که دیاک تا سال 2010 توجهش معطوف به اولویت های 1 و 2 هستش و تا وقتیکه به پرونده های اولویت دار رسیدگی نشه سایر پرونده ها حتی اگه در مراحل آخر باشه، در تعلیق باقی می مونه. البته یکی دو هفته پیش هرچی گشتم مطلب رو تو آرشیو اخبار دیاک پیدا نکردم و نمی دونم چرا ظاهراً حذفش کردن. خلاصه اینم جواب چندتا از دوستان که اینو پرسیده بودن. البته دیاک مثل قبل از زمان و اینکه مثلاً یه سال می خواد به مدت بررسی پرونده اضافه کنه حرفی نزده و تاکید کرده هرچه سریع تر اقدام کنید.

خلاصه آخر هفته خوبی داشته باشین و مثل همیشه موفق باشین.