اول از همه با تاخیر سال نو رو به همه دوستان تبریک می گم و امیدوارم تو سال جدید همتون بتونید به اهداف مثبت و خوبتون برسید. سال قبل واسه من در کل سال خوبی بود، البته اگه موضوع استرالیا رفتن رو در نظر نگیریم که این یکی باعث شد برآیندش کاملاً مثبت نباشه. اما امیدوارم سال جدید سال فرجام پروژه استرالیا رفتن من و سایر دوستان منتظر باشه.

متاسفانه طی چند ماه اخیر تاریخ پرونده های 175 تو جدول تکون نخورده و معلوم نیست اداره مهاجرت داره چکار می کنه و برنامه اش واسه ما چیه. هفته آینده Goodbye Party یکی از دوستان خوبم هستش که بزودی عازم بریزبین می شه. نکته جالبش اینه که دوستان مهاجرم یکی یکی دارن می رن و من موندم و سوال های مکرر اطرافیان در مورد ویزای استرالیای ما. بعضی وقتا واقعاً خسته می شم از جواب دادن به سوالایی از این قبیل: چرا ویزاتون نمیاد؟ چرا هیچ کاری نمی کنی؟ پس کی می رین؟ چرا دنبال یه جای دیگه نیستی؟ و ... اگه وجود وبلاگای دوستان خوب و سایت مایگرنت هلپ نبود که دیگه می شد جهنم. حداقلش اینه که اون تو با یه سری از بچه هایی مثل خودم با شرایط یکسان می تونم صحبت کنم که تا اندازه ای این درد رو کم می کنه.

چند وقتیه به ذهنم رسیده بطور جدی دنبال یه راه جایگزین باشم. مثل ویزای 489. فقط این قضیه دو تا بخش مشکل داره که یکیش دوباره آیلتس دادنه اونم با این وضع تو ایران و دیگه اینکه نمره ات هم باید تو هر بخش 7 باشه و این خودش مستلزم چند ماهی آماده سازی مجدد هستش. اگه آیلتس 6 مثل سابق امتیاز داشت، می تونستم تقریباً راحت نمره بیارم. وضعیت جوریه که ظاهراً واسه واجد شرایط بودن نیاز به امتیاز آیلتس دارم. دفعه قبل که آیلتس دادم فقط با 1 ماه اونم روزی چند ساعت تمرین که عمدتاً رو Speaking و Listening بود تونستم سه تا 6.5 و یه 6 بیارم که همونم اونم موقع کافی بود. (4 سال پیش) اما 7 تو هر بخش به خصوص Writing و Speaking که کتبی نیست به نظرم سخت تره. بگذریم که دوباه باید اسس بشم و بعدش EOI و مهم تر از همه هزینه بالای اسس و لاج که البته قبلاً مناسب بود.

به قول دیل کارنگی که می گه واسه هر چیزی حد ضرر تعیین کنید، منم حد ضررم رو تیر ماه تعیین کردم که البته شاید یه مقدار دیر شده باشه، اما اگه تا اون موقع واقعاً نخواد اوضاع تغییر محسوسی بکنه و کیس آفیسردار نشدم و حداقل تاریخ جدول به لاجم نزدیک نشد، می رم سراغ ویزای جایگزین. تو این مدت هم رو زبان و آماده شدن واسه آیلتس کار می کنم و واسه اسس، مدارکم رو آماده می کنم.

اما واقعاً آرزو می کنم به این نقطه نرسم. چون مستلزم وقت، انرژی، اعصاب و پول زیادیه. اما اگه اوضاع بخواد همینطوری پیش بره نمی شه دیگه بیکار نشست و هر 2 هفته که جدول آپ می شه، حرص خورد. البته اوضاع جدول یه جورایی قابل پیش بینی هستش، چون دو تا از بچه های هم درد تاریخ لاجشون نزدیک به تاریخ جدوله و اگه روزی تو مایگرنت هلپ خبر کیس آفیسردارشدنشون رو بخونم، می شه فهمید که جدول تکون خورده. در هر صورت بازهم آرزو می کنم امثال تکلیف پرونده های ما و بقیه دوستان مشخص بشه.